zaterdag 30 juli 2016

Rose Garden doily

Ik sta in een Engelse tuin met veldbloemen in zoete pastel tinten.
Dromend loop ik over een kronkelig paadje, dat mij leidt langs weelderige takken, die in een wirwar om de boomstam groeien. De geur van oranjebloesem, het geluid van een kabbelend beekje en uitzicht over een Engelse tuin met daarachter verscholen een kleine cottage, waar de luiken nog van dicht zijn.
De cottage ziet er verwaarloosd uit, de verf begint al te bladeren, het hout maakt zo nu en dan een krakend geluid en de vensterbanken zijn begroeid met mos.


Vuurvliegjes dwarrelen om mij heen, hun vleugeltjes glinsterend in het licht.
Even sta ik stil en zie een prachtige rozenstruik. Roze pioenrozen in een schilderachtig kleurenpalet en bijen die al zoemend op zoek zijn naar nectar. Ik doe mijn ogen dicht, een vleugje wind maakt een zoete rozengeur…..

Omringd door de zoete rozengeur loop ik naar de cottage en steek de oude verroeste sleutel in de deur. De deur gaat krakend open. De keukentafel is gedekt met Engels theeservies, zoete koekjes en chocolade muffins. In het midden ligt een gehaakt kleedje, gedecoreerd met een blauw vaasje met een roze pioenroos, diezelfde dag nog uit de tuin geplukt...




Een herinnering voor later
Haken gaat van generatie op generatie. Drie generaties terug, haakte mijn overgrootmoeder een  roomwitte brocante sprei. De sprei lag altijd op het bed van mijn oma. En hoe bijzonder zou het zijn als ik diezelfde sprei ook kan haken. (zonder patroon, enkel enkel de roomwitte brocante sprei als voorbeeld).

Ik ben al ruim een half jaar aan het haken en de sprei zou allang af zijn als ik een beetje had door gehaakt ;-)
Toch is mijn streven dat het voor de winter af moet zijn. Geen idee waarom, het is een gevoel.


Rose Garden doily is een onderdeel van de sprei.
En daar mag ik best mee pronken, zeg ikzelf met veel trots!
Net zo trots al mijn oma, zij kijkt "stiekem" vanaf een zonnige wolk, met mij mee ;-) 

donderdag 21 april 2016

Safraans mozaïek

De tijd lijkt te hebben stil gestaan. Er gebeurd weinig tot niets op de site van Pluizewol.
Ik zeg lijkt, want op de achtergrond is Pluizewol druk met het verzamelen
van wol, kleur en haakpatronen.


Patronen ontstaan niet vanzelf, daar is even tijd voor nodig.
 Saffraans mozaïek is daar één van!

Veilig en wel, ligt het nog in de lappenmand.
Een lappenmand vol met nieuwe inspiratie en ontwerpen. 
En met mijn kritische blik is Safraans mozaïek nog niet helemaal zoals ik het wil ;-)
Het is ook een kunst om restjes haakkatoen tot de laatste centimeter te gebruiken.

Voor de nieuwsgierige aagjes met een kritische blik als ik,
de foto is hier en daar niet optimaal (qua scherpte) te bewonderen.
De fotografe (ikzelf) is hier van bewust en heeft dat ook met opzet gedaan ;-)
De reden waarom? vertel ik je later. 

Ik duik nog even de lappenmand.
Safraans mozaïek moet toch echt haar best doen om straks al haar charme laten zien.....

dinsdag 15 maart 2016

Is het te bont?

Ach het is maar een momentopname.
De woonkussen ligt inmiddels op een rustige plek en de
ranonkels staan weer fleurig op de vensterbank.


Het is al even geleden dat ik het boek Vrolijk handwerk met Bonthuishouden heb gekocht.
Ik had er tot nu toe nog niets meegedaan, maar nu mijn retro naaimachine en ik dikke vrienden zijn, kan ik het wel gebruiken.

Ik sla het boek open en met een verliefde blik staar ik naar de Kanten kleedjeskussen.
Die zijn leuk! en zo moeilijk kan dit niet zijn.... 
Ik verzamel alle benodigdheden en knutsel & frutsel de kussen in elkaar.

Wat begon als een probeersel, is toch nog een leuke kanten kleedjeskussen geworden.
Wellicht iets te klein, maar de volgende wordt zeker groter ;-)

donderdag 25 februari 2016

Oude liefde roest niet...

dat wil zeggen; de liefde, die men iemand heeft toegedragen, gaat nooit geheel verloren,
komt altijd en gemakkelijk weer boven. (volgens de encyclo)

De liefde is in dit geval de naaimachine.
In een "ver" verleden heb ik ooit eens de opleiding mode & kleding gevolgd.
Met een diploma op zak en een creativiteit rijker ben ik verder gaan studeren als grafisch vormgever.
....en sindsdien de naaimachine nooit meer aangeraakt.

Zou ik het nog kunnen? of ben ik het na al die jaren verleerd?


Terwijl de sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen, straalt in huize Pluizewol een warm zonnetje.

Met mijn "nieuwe" naaimachine (uit de jaren 60, knal oranje en zo retro als het maar kan),
heb ik een kussenhoes genaaid. De onderkant is een lapje stof en de bovenkant is gehaakt.
Ik heb hiervoor het patroon Circles of the Sun gebruikt.

Het is dan misschien wel rechttoe rechtaan, maar ik heb het toch even gedaan.

En het is waar....
Oude liefde roest niet!
;-)