donderdag 25 februari 2016

Oude liefde roest niet...

dat wil zeggen; de liefde, die men iemand heeft toegedragen, gaat nooit geheel verloren,
komt altijd en gemakkelijk weer boven. (volgens de encyclo)

De liefde is in dit geval de naaimachine.
In een "ver" verleden heb ik ooit eens de opleiding mode & kleding gevolgd.
Met een diploma op zak en een creativiteit rijker ben ik verder gaan studeren als grafisch vormgever.
....en sindsdien de naaimachine nooit meer aangeraakt.

Zou ik het nog kunnen? of ben ik het na al die jaren verleerd?


Terwijl de sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen, straalt in huize Pluizewol een warm zonnetje.

Met mijn "nieuwe" naaimachine (uit de jaren 60, knal oranje en zo retro als het maar kan),
heb ik een kussenhoes genaaid. De onderkant is een lapje stof en de bovenkant is gehaakt.
Ik heb hiervoor het patroon Circles of the Sun gebruikt.

Het is dan misschien wel rechttoe rechtaan, maar ik heb het toch even gedaan.

En het is waar....
Oude liefde roest niet!
;-)



3 opmerkingen:

  1. Woooow!!! Die kleuren vind ik magnifiek!! En mooie foto's ook!! Ik krijg er echt een zonnig gevoel door!
    Groetjes, Sigrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hmmm, super vrolijk kussen. :-)
    Ik heb een haat-liefde verhouding met mijn naaimachine. Hopelijk wordt het op een dag grote liefde. ;-)

    Groetjes
    Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Blijkbaar verleer je naaien net als fietsen niet, haha
    Ziet er onwijs leuk uit, prachtige kleuren.. Gezellig kussen ;-)
    Groetjes van Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen